Manşetler

Sponsorlu Bağlantılar

Masal ve O Kadın



Sen bir kasım ayında gelmiştin bana
Dudaklarında eskiden kalma öpüşmeler
Yüzünde hüzünlü bir terkediliş
Ayakların buz kesmişti soğuktan
Avuçlarımın içinde ısıtmıştım küçük ayaklarını
Beni sevdiğini söylemeni hiç istememiştim
Çünkü adını koyduğum herşeyi kaybetmiş bir adamdım ben
Ve sen öylece geldin hayatıma
Şimdi ise yabancı yüzlerin karşılığında
Küçük ayaklarını donmaya bıraktım
Çünkü sevdin beni
Çünkü bir isim verdin bize
Kaybetmek istemedim seni gittim
Sen başka adamlarda beni ararken
Ben hep seni sev.... söylemiyicem
Hala içimdesin bir yerdesin oysaki
Bir deniz kenarında
Eski ahşap bir evde
Ben balık tutarken sen gökyüzünü izliyorsun şuanda
Gerçek bu olmasada.

Doğukan Özdağ

Google'de ARA
Etiketler » Masal ve O Kadın Şiiri - Masal ve O Kadın - Doğukan Özdağ Şiirleri - Yalnızlık Şiirleri - Kadın Ve Şiir -

Yorum Bırakın

Bu yazı hakkında ne düşünüyorsunuz?

İsminiz
E-Mailiniz
Yorumunuz