Olric ve Efendisi

-Yağmur yağıyor Olric. Islanıyor etraf, ağlasak kimse anlamaz değil mi?
-Anlamaz efendimiz...…

 
 Tut ki güneş açtı.. papatyalardan taç yapar mı saçlarımıza?
- Bilinmez efendimiz..
- Yıldız kaydığında diler mi bizimle olmayı?
- Sanmam efendimiz...
- Ben de sanmam... gidelim olric...
-Gidelim efendimiz…...

 
 ve ben olric düşmeseydim düşlerimin sırtından zaten inecektim......

 
 -Daha kaç kez ıskalayacağız hayatı olric?-Oklarımız bitene kadar efendimiz....

 
 - bu yol nereye çıkar olric?...
- hiçbir yere efendimiz...
- hiçbir yer neresidir olric?...
- doğru yerdir efendimiz...- gidelim mi?...
- vardık efendimiz......

 
 - sustu mu olric?- sustu efendimiz...
- biz de susalım mı olric?-
siz bilirsiniz efendimiz...
- bizi susmasına kabul eder mi olric?
- eder efendimiz......

 
 - sevelim mi olric?...
- sevmek nedir efendimiz?
- sevmek vazgeçmektir olric..
- vazgeçtiyseniz sevelim efendimiz......

 
 - Gidelim mi olric?
- Gidelim efedimiz ....
- Nereye olric?- Ona efendimiz...
- O nerde olric?
- Kalpte efendimiz..
- Gidelim olric...

Anlıyor musun Olric?
Anlıyorum efendimiz.
Anlamasan da olur. Kimse anlamasa da olur.Gerçek hürriyet budur Olric.Ben anlıyorum. Anlatamasam da olur..

 Kolundaki yaralar efendim ?
- Tutunurken öyle oldu Olric..

- Ya"Yüreğindeki yaralar..." Efendim ?
- Tutulurken öyle oldu Olric..!

- Peki ya gözlerindeki suskunluk ; Ne Efendim ?
...- Hiç dokunma..! Sus Olric!..
- Sustum Efendim...